Rusalka's Embrace

Rusalka's Embrace od Pictura Fragrans to mroczny wodny Extrait de Parfum 50 ml z wrotyczem niebieskim i ambrą szarą.

Krąży między rzekami a morzami, niespętana i wieczna, a jej urok jest płynny jak wody, które ją niosą. Czuć ją w ciszy mgły i dreszczu fal – uwodzenie przesłaniające pewność sądu. Dla jednych jest ulotną wizją, dla innych ostatnim bulgoczącym oddechem, zanim zamkną się nad nimi głębiny. Ich ostatnie spojrzenie zatrzymuje się na migotaniu ryb i powolnym kołysaniu wodorostów w dole. Piękna, bezlitosna, niezapomniana – ten zapach jest jej przypływem, który przyciąga Cię bliżej, nawet gdy niszczy Cię za grzechy, przed którymi nie uciekniesz.

Kolekcja specjalna: część II Furies of the New Dawn

Nuty zapachowe i składniki

Nuty głowy: liść laurowy, pieprz syczuański, drzewo różane, gruszka, różanecznik syberyjski, geranium, champaka, jodła syberyjska, sosna, aldehydy
Nuty serca: mięta pieprzowa, wrotycz niebieski, konkret lawendowy, ozon, propolis, nuty rzeczne, ambrettolid, magnolia, liść brzozy, pąki topoli, linalol
Nuty bazy: ambra szara, olibanum sacra, morska piana, nasiona ambretty, algi, edenolid, skóra (nuta skóry ciała), muskon, wodorosty, orbitone

Nakrętka z kamienia: 100% niebieski kalcyt

Inspiracja

Rzeka gromadzi swoje sekrety z cierpliwością wieczności. Morze nie przesłuchuje, nie rozgrzesza. Między nimi dryfuje ona – nieprzywiązana do miejsca ani niezależna od chwili… prześlizgująca się przez szczeliny czasu jak imię wypowiedziane we śnie, zbyt słabe, by je przywołać po przebudzeniu.

Nie należy do żadnego miasta, a jednak wszystkie rzeki o niej mówią, z każdym opowiedzeniem na nowo kształtując jej legendę. Zanim jej historia dotrze do kolejnego brzegu, jest już czymś zupełnie innym – echem zniekształconym przez odległość, wyżłobionym przez niedowierzanie. Jest widmem, upiorem, cichą sylabą w gardle tych, którzy nie żałują. A jednak ci, którzy naprawdę ją widzą, nie mają czasu nazwać tego, co już ich dosięga.

…….

W Pradze biznesmen poprawia kołnierz przed wilgotnym naporem nocy, a jego kroki zwalniają, gdy zbliża się do kamiennej balustrady Mostu Karola. Mgła oplata go niczym żywa istota. Wełtawa w dole się porusza, ciemne wody są niespokojne. On jeszcze nie rozumie, że rzeka już go osądziła. Nigdy nie pytała o pozwolenie.

Gdzie indziej – dalej, a jednak nie – inny mężczyzna stoi na skraju swojej pływającej cytadeli, jachtu zakotwiczonego na czarnej toni Bosforu. Jego ciężki złoty zegarek zsuwa się odrobinę, gdy unosi kieliszek do ust, które nigdy nie wypowiedziały szczerego słowa. Zapomniał już o dziewczynie z zeszłego tygodnia. Tej, która odeszła bez głosu. Tej, która odeszła bez wyboru. Morze nie dba o niego.

Kiedyś powinna była utonąć. Ale nie utonęła.

Był czas, gdy była taka jak one – sprzedawana, spętana, odrzucona, zanim zdążyła choć jedną chwilę nazwać swoją. Nigdy nie spodziewali się, że wróci, a już na pewno nie w ten sposób.

Przemieszcza się przez progi tego, co niezauważone: odbicia migoczące i pękające w lustrzanych ścianach hoteli, ulotne przebłyski ruchu w pustych korytarzach, wodną ciszę basenów na dachach, gdzie powierzchnia marszczy się, choć nie dotknęła jej ludzka ręka. Nie jest widziana, lecz rozpoznawana. Woda nachyla się ku niej, pamiętając. Niesie ją od tamtej pory.

Tacy mężczyźni jak oni nigdy tego nie zauważają. Ani w przyciszonych sanktuariach lotniskowych saloników, ani w złoconych apartamentach, gdzie natarczywe perfumy i oszustwo zagęszczają powietrze. Ani w miejscach, gdzie bogactwo tworzy iluzję nietykalności.

Aż w końcu zauważają.

Głowa się odwraca, zatrzymana przez coś tuż poza granicą percepcji. Twarz, ledwie dostrzeżona w ciemnym oknie, rozpływa się, zanim umysł zdoła uchwycić jej kształt. Gra światła, mówi sobie. Niespokojne widmo własnej winy. A jednak woda w jego kieliszku przechyla się, nieznacznie, niemożliwie, w jego stronę – nasłuchując.

Nie zawsze ich zabiera. Niektórzy budzą się, krztusząc się, z płucami płonącymi, jakby utonęli we własnych łóżkach. Inni bez ceremonii znikają z opowieści własnego życia, a ich ostatnie chwile zapisują kamery monitoringu, na których cień u ich boku zatrzymuje się zbyt długo. Miasto będzie trwać jak zawsze, niewzruszone ich nieobecnością. Świat będzie toczył się dalej, obojętny.

A ona pozostanie. Pomiędzy miejscami, pomiędzy epokami, pomiędzy żywymi a zaginionymi.

Skrzywdzono ją przed śmiercią. Teraz należy jej się coś więcej niż śmierć.
A rzeka wciąż jest głodna, wierna tylko jej.

Szczegóły

25% – Extrait de Parfum

50 ml